Aan het einde van de avond

Fictie 

Hij moet een jaar of veertig zijn. Voor twee nog onbekenden van elkaar te oud voor mij. Mijn hand reikt naar de deurklink, de deur waait open. Hij grijnst. Ik blijf even staan met de klink nog vast. Zonder iets te zeggen draai ik me van hem weg, richting de bar. Trillend schenk ik nog een glas in. Schuif het richting hem. 

Ik leun achterover tegen de muur. De eerste slok neem ik te gulzig, ik verslik me. Hij staart me aan, brengt zelfverzekerd het glas naar zijn mond. ‘Lekker’, zegt hij, waarna hij het glas terugzet. Nog voor ik kan reageren is hij om de bar heen gelopen.

‘Je was mooi, vanavond. Ik heb je bestudeerd vanaf het moment dat ik je zag. Hoe je door de zaak liep, de tafels in de gaten hield. Hoe je geconcentreerd je lip vertrok. Je gezicht verraadt veel…’

Op dit moment verraadt mijn gezicht mijn zenuwen. Het bloed stroomt linea recta tot aan mijn kruin. Nog steeds heb ik geen woord gezegd. Hij kent alleen mijn stem van eerder die avond. Mijn lip vertrekt, ik moet iets gaan zeggen. Ik kijk hem aan, hij is door blijven praten.

‘… vond ik het grappig dat je dat niet doorhad. Eigenlijk heb je aan tafel een heel anonieme positie. Jullie worden bekeken, terwijl je denkt dat het andersom is.’

Zou hij me meer dan bekeken hebben? Met zijn ogen de kledingstukken van mijn lijf hebben getrokken? Ik stel me voor dat hij bij de gedachte afgeleid raakte. Zijn pik in zijn broek voelde groeien, strak onder de bruinleren riem. Zou zijn tafelgenoot doorgehad hebben waar zijn gedachten naar uitgingen? Hoe hij me tegen de muur aanzet, naar adem laat happen, naar een pik laat smachten.

Hij is gestopt met praten. Vraagt mij waaraan ik denk. Ik zeg niks. Ik trek hem naar me toe, leg zijn handen op mijn borsten. Pak zijn hoofd vast en lik langs zijn volle zoete lippen. Ik proef de whisky, de koffie en de sigaret die hij zojuist buiten gerookt moet hebben. Nu is hij stil. Ik hoor zijn ademhaling als hij zich naar mijn nek buigt. Omhoog gaat naar mn oor, zachtjes kreunt, likt en de stilte verbreekt. ‘Ik wil dat je tegenover me komt zitten. Naakt. Ik schenk een glas wijn voor je in. Jij moet op mijn commando geile slokken nemen. Ik zeg wel of ze groot of klein mogen zijn. Kijk me zoveel mogelijk aan, dat vind ik lekker. Maar houd wel in de gaten wat ik doe.’

We moeten in beweging komen. Hij maakt de koelkast open, pakt daar een volle fles wijn uit. ‘Neem je glas maar mee. Zet het voor je op tafel. Eerst mag je jezelf uitkleden.’ Verbijsterd door deze opdracht, begin ik mijn blouse los te knopen. Ik sta met mijn rug naar hem toe maar voel zijn ogen branden op mijn kont. Warm van het werk plakt mijn broek aan mijn lijf. Ik buig voorover bij het uittrekken, hij kan zien hoe mijn string zich een weg tussen mijn lippen gebaand heeft. ‘Die mag ook uit,’ zegt hij terwijl hij zelf vast gaat zitten.

‘Je benen… die mag je uit elkaar houden. Ik wil zien dat je hier nat van wordt. Juist omdat je nu nog denkt dat het je niet opwindt.’ Ik kijk toe hoe hij ondertussen zijn riem openmaakt, de knopen van zijn broek staan strak. Hij is groot, ik stel me voor hem in mijn mond te nemen. Hoe ik zijn pik voel groeien, voel kloppen. Hoe hij ongeduldig begint te stoten. Ik voel hoe hij zijn gelijk krijgt over mijn eigen opwinding. Mijn geil druipt uit mijn kut, ik voel druppels aan de binnenkant van mijn been.

Ik wil dat hij de tafel tussen ons vandaan smijt. De afstand tussen ons verkleint, dat hij mij met zijn sterke mannenhanden beweegt. Hij moet mijn gekreun smoren in zijn greep, hij moet zijn vingers laten wegglijden in mijn warme kutje. Hij mag zich niet bedwingen, hij mag de afstand alleen nog maar verkleinen. Maar hij blijft daar. Ver weg, op een afstand die mijn wangen kleurt en mijn handen doet trillen.

‘Pak je glas. Ik wil dat je een slok neemt alsof je mijn zaad slikt.’ Ik neem een slok, laat druppels langs mijn mondhoeken naar buiten glippen. Langs mijn kin vallen ze op mijn borsten, buik, bovenbenen. ‘Doe dat nog eens.’ Ik neem slok, na slok. Telkens meer ontsnapt er uit mijn mond. De slokken maken me misselijk, ze maken me ongeduldig voor zijn zaad waarmee hij straks mijn mond vult.

‘Sta maar op. Kom deze kant op.’ Voor hem blijf ik staan. ‘Ga op de tafel zitten met je voeten op mijn stoel.’ Ik plaats mijn billen op de rand, het witte linnen voelt zacht. Met het zetten van mijn voeten verplaatst zijn blik. Hij kijkt naar de glinstering tussen mijn benen. Met een snelle beweging trekt hij zijn broek naar beneden, tot op zn knieën. ‘Speel maar met jezelf. Ik wil dat je komt. Ik wil je spieren zien samentrekken, je lijf zien schokken. Maak geluid terwijl je dat doet. Zeg mijn naam. Zeg Chris als je komt.’

De deur valt achter mij dicht. Chris van tafel zeven zegt zijn telefoon vergeten te zijn. Hij grijnst, ik snap niet waarom. Op de bar ligt zijn telefoon al klaar.

‘Wil je ook een wijntje, Chris?’

‘Hoe weet je hoe ik heet?’

Bijna laat ik de fles wijn uit mijn handen flikkeren.

‘Je ziet eruit als een Chris,’ probeer ik zo nonchalant mogelijk te verklaren.

‘Doe mij maar een glaasje.’

Als hij achter me komt staan, voel ik de strakgespannen broek tegen mijn warme achterste aan.

Advertisements

Laat weten wat je ervan vindt!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s