Vochtige streken


Ik pak het boek uit mijn tas en leg het op mijn schoot. In mijn rechteroor klinkt muziek, het linkeroortje bungelt onder mijn half omgeslagen sjaal. Naast mij zit een oudere dame, in de zestig gok ik. Tegenover haar zit haar vriendin. Aan de tassen te zien hebben ze gewinkeld. Hun handtasjes houden ze beide op schoot. 

Roze lokken, zwarte wimpers‘Vochtige streken’, de titel van het boek. Op de voorkant staat een meisje met roze geverfd haar en opvallend zwartgeschminkte wimpers. Nepwimpers op het eerste gezicht, maar in het boek legt het hoofdpersonage uit dat ze nog nooit haar mascara eraf gehaald heeft en de vele lagen haar trots zijn. Ik sla het boek open om verder te gaan waar ik was gebleven.

“Is het een leuk boek?” vraagt de vrouw naast mij. Ik kijk op en moet lachen. “Ik zal u er niet uit voorlezen,” zeg ik. “Het is nogal heftig, en vooral een beetje vies.” Gelukkig helpt haar vriendin mij uit de brand: “Ik ben er ook in begonnen, maar ben gestopt hoor. Ik vond het nogal wat.” Ik schrik, dit boek over een meisje dat er schokkende seksuele behoeftes op nahoudt en gefascineerd is door haar eigen anus zorgt bij mij al voor blosjes op mijn wangen. De vrouw tegenover mij zet heel even mijn wereld op z’n kop.

De onschuldige schrijfsterMaar een gesprek over seks laat ik niet aan me voorbijgaan, dus we lachen samen over de inhoud van het boek. “De vrouw die het geschreven heeft lijkt ook zo braaf, he,” zegt ze. Ik draai het boek om en bekijk nog eens de achterflap. De schrijfster kijkt me met een onschuldige blik aan. “Heb je vijftig tinten dan ook gelezen?” vraagt mijn buurvrouw. Ik knik, “maar dat vond ik geen goed boek. Dat een meisje tijdens haar eerste keer seks na één minuut klaarkomt moet niet normaal gevonden worden.”

De vrouw tegenover mij knikt begrijpend met haar hoofd. “Ik vond het ook een beetje braaf eigenlijk, ik had er meer van verwacht.” En mijn buurvrouw doet er nog een schepje bovenop: “Ze staan allemaal in mijn kast, maar ik vond het niet de moeite twee en drie ook nog te lezen hoor.” Daar zit ik dan, tussen twee ontzettend lieve vrouwen die na hun dagje winkelen in de trein een meisje van tweeëntwintig in verlegenheid brengen.

Advertisements

Laat weten wat je ervan vindt!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s